به منظور اطمینان از کیفیت در حین تولید، روش‌های بازرسی متفاوتی را برای لوله‌ها با فرآیندهای تولید متفاوت انجام خواهیم داد. روش های زیادی برای بررسی کیفیت لوله ها وجود دارد و روش فیزیکی رایج ترین روشی است که استفاده می شود. بازرسی فیزیکی روشی برای اندازه گیری یا بازرسی برخی از پدیده های فیزیکی لوله های فولادی است. به طور کلی، آزمایش غیر مخرب برای بررسی عیوب مواد و قطعات کار استفاده می شود. در ادامه روش های بازرسی لوله ها به تفصیل توضیح داده شده است.
1. معاینه اولتراسونیک
هنگامی که موج اولتراسونیک در فلز و سایر رسانه های همگن منتشر می شود، می توان از آن برای تشخیص عیوب داخلی به دلیل امواج منعکس شده متفاوت در رابط های رسانه های مختلف استفاده کرد. اولتراسونیک می تواند نقص در هر ماده جوشکاری و هر قسمتی را تشخیص دهد و معمولاً در ترکیب با آزمایش رادیوگرافی استفاده می شود.
2. تشخیص عیب اشعه ایکس
تشخیص عیب اشعه ایکس روشی برای تشخیص با استفاده از نفوذ و تضعیف اشعه در مواد است. بازرسی رادیوگرافی عمدتاً برای بررسی عیوب مانند عدم نفوذ، تخلخل، ترک ها و ورود سرباره استفاده می شود. با توجه به اشعه های مختلف، می توان آن را به تشخیص نقص اشعه ایکس، تشخیص نقص اشعه با انرژی بالا بازرسی رادیوگرافی تقسیم کرد.
3. تشخیص نقص آنلاین
لوله را روی آشکارساز عیب آنلاین قرار دهید و کیفیت لوله را می توان با داده های اندازه گیری شده قضاوت کرد. این عمدتا برای بازرسی کیفیت لوله های جوش داده شده با فرکانس بالا طولی استفاده می شود.
سه روش بازرسی فوق متداول ترین روش های بازرسی کیفیت هستند. فقط لوله هایی که از بازرسی عبور می کنند می توانند به مشتریان تحویل داده شوند که این امر کیفیت محصولات ما را نیز تضمین می کند و ایمنی استفاده را حفظ می کند.
